De wandelingen

Ondertussen hebben we al heel wat mooie wandelingen gemaakt, voordat we op de plaats van bestemming zijn, zitten we pak weg een uur in de auto maar ach...die lange afstanden... daar  zijn we inmiddels aan gewend en een goede gewoonte van ons is...om  eerst een heerlijke cappuccino te nemen voordat we aan de wandeling gaan beginnen. Dertig oktober waren we dertig jaar getrouwd... maar we hebben  in die paar weken dat we hier zijn nog nooit zoveel koffie buitenshuis gedronken als in die dertig jaar ha ha! Een week later kwam er een leuke kaart van de kinderen voor onze trouwdag, volgens Elvira had ze hem op tijd verstuurd ze waren verbaasd dat het nog zolang duurde voordat wij hem kregen, maakt niet uit...wij waren verrast. Ook heb ik mijn eerste appeltaart gebakken maar dat mede door Cees die had een weddenschap verloren op zijn werk...hoezo verloren? Hij verliest niks ha ha...was wel weer een uitdaging voor mij, want goudrenetten hebben ze hier niet maar dankzij een whatsap met groenteman Wilco is het een lekkere appeltaart geworden!

Pioenen van Cees...ik had geen vaas vandaar de bierflesjes...en de kaart van de kinderen!

Twee kleine kruidentuintjes van Anton en Desiree gehad! Die avond lekker uit eten geweest met hun gezin voor ons 30 jarig huwelijk.

Terwijl ik aan het typen ben vliegt er een vogeltje in ons huis... voor de zoveelste keer... we weten niet hoe ze er inkomen maar goed...gauw een handdoek gepakt ( ik pak hem echt niet met mijn blote handen) ramen open dan... gelukkig na een paar minuten vliegt ie zelf weg!!!


De Methven walkway, lekker de pas erin want het was erg koud die dag, wij Nederlanders hebben de naam dat wij altijd over het weer praten, nou...hier doen ze niet anders, dat is niet zo vreemd hoor, het veranderd met het uur en waaien dat het hier kan!

Methven Walkway deed ons aan het pieterpad denken.

Littelton Gondeltocht...de naam zegt het al, we hadden met de gondel naar boven kunnen gaan maar gedreven wandelaars zoals wij doen dat niet ha ha... dat hebben we geweten! Het werd een behoorlijke klim in de volle zon... uiteindelijk werden we beloond door het prachtige uitzicht! Ook hier liepen we langs een gedeelte dat afgesloten was voor auto's ten gevolge van de aardbeving destijds...de brokken steen lagen op de weg en de vangrail had heel wat schade opgelopen.

Diamond Harbour... Een dubbel gevoel geeft het mij als ik aan die wandeling terug denk want...die ochtend kreeg ik een berichtje van Karin Nijgh dat haar moeder was overleden...een dag daarvoor had ik nog geskypt met Karin ze vertelde mij dat het slecht ging met haar moeder en dat ze aan het waken waren! Mijn moeder is met schoonzus Nel gaan condoleren zo vertelde Karin dat ik er toch nog een beetje bij was...zo bijzonder...zo bijzonder was ook de dienst van de uitvaart die ik heb kunnen luisteren via internet.Waarom een dubbel gevoel? Later kreeg ik een berichtje van Mary dat ze oma was geworden...haar dochter Naomi en Robbert hadden een dochtertje gekregen Mila Noel... nou heb ik veel contact met Mary via de mail zo wist ik ook dat er complicaties waren bij Naomi en dat het heel spannend is geweest! Gelukkig gaat het goed en kan ik haar bewonderen via de foto's die Mary doorstuurt!

Diamond Harbour