Werk en veranderingen

Zo...daar ben ik weer, ik heb er zin in, het is alweer zo'n tijd geleden, zwager Hans dacht zelfs dat er iets met zijn Ipad aan de hand was,' ik kom maar niet verder met die blog dan 24 april zei hij, ' ha ha...dus Hans, deze blog is speciaal voor jou!!

Het voorjaar is hier begonnen de klok is een uur verzet heerlijk dat het 's avonds langer licht is.We kunnen terug kijken op een mooi seizoen ruim drie maanden lange dagen gemaakt, voor Cees heel spannend zo'n eerste seizoen...hij bracht nogal veel veranderingen teweeg en dat was voor sommige niet altijd makkelijk, wat heel begrijpelijk is, maar tenslotte is hij hier wel om dingen te verbeteren en eerlijk waar... ik zat er met mijn neus bovenop en daarom kan ik zeggen dat ik ontzettend trots ben op hem, waarop hij dan weer antwoord... 'we doen het met z'n allen,' maar toch knap als je honderd man aanneemt waaronder tachtig backpackers vervolgens iedereen bij naam kent, voor het eerst een ploegendienst opstart enz. petje af! Mijn taak bestond vooral uit het schoonmaken en bijvullen van de toiletten en de kantine, doordat er een continurooster was zaten er altijd mensen in de kantine die een kleine pauze hadden zo zat ik nooit verlegen om een praatje en gaven ze mij ontzettend veel energie, zo af en toe lieten we onze bakkunsten zien werden er recepten uitgewisseld of... moest er getroost worden omdat ze het zo koud hadden in de schuur en zat waren om constant achter een lopende band te staan, doordat we zelf aan de band hebben gestaan weten we als geen ander hoe ze zich voelde ik werd na drie uur al zo beroerd dat het gelijk de laatste keer was voor mij pff...daar kwam ik mooi vanaf...dan maar liever 's avonds laat een vloer dweilen!
Hier een overzicht van de procesgang van de leliebollenproductie.Wij starten hier met schubben van leliebollen, dit is van 1 leliebol de ca. 15 schubben eraf halen met behulp van machines. (Geen Foto).

Dan worden de schubben gepland dat gebeurd in oktober-september en januari. Nadat de schubben ca. 1,5 tot 2 jaar in de grond hebben gezeten worden ze in mei-juni gerooid.

De gerooide schubben zijn bolle(tjes) geworden en worden met deze plantstockmachine geschoond en gesorteerd in verschillende maten, deze bolletjes worden dan weer gepland en het jaar dat erop volgt gerooid en is dan als leliebol geschikt voor de export...

Dit is de cleaning belt in Nederland pluislijn genoemd, voorafgaande aan de export worden eerst de stelen uit de bollen getrokken...géén goeie foto, volgens Cees moeten er meer bollen op de band liggen ha ha!

De weeglijn waar de bollen gewogen en geteld worden

Als laatste worden de bollen ingepakt met een soort turf om daarna ingevroren te worden voor de export

Voor het vijfde jaar kwamen collega's Piet en Peter over uit Nederland om ons voor drie maanden bij te staan in de schuur, naast het bedrijf hadden we een huis gehuurd voor hen waar nog twee Nederlanders verbleven...Nick een achttienjarige stagiaire en Joris van drieëntwintig een echte backpacker... ik klaagde thuis weleens dat Mark z'n troep niet opruimde maar dat was nog niks vergeleken bij Joris, ik kon het weten want mocht hun huis schoonmaken en bedden verschonen, koken deden de twee gasten zelf en voor Piet en Peter werd er gekookt, twee dagen door Desiree en drie dagen door mij en dan was er nog een dingetje want Piet houd niet van vis en uien nou... vergeet het maar Piet...op den duur gingen er gewoon uien in een gerecht!

Thuis gekookt....

Op het werk opgediend!

Zo komt het dat we de afgelopen maanden veelal met het werk bezig waren, zelfs in de weekenden en dan gebeurt het ook nog weleens dat er nachtvorst voorspeld is...daar kunnen de bollen nou net niet tegen! Omdat er zoveel hectaren zijn waar je één twee drie geen doek over kan gooien vliegen er tegen bescherming helikopters laag over de velden, soms wel vijf uur lang... door de warme lucht vanuit die helikopter bescherm je de bollen tegen de vorst, zo is het al een paar keer gebeurt dat 's nachts de telefoon ging en Cees mee mocht vliegen, hoe meer gewicht des te beter het is voor het laag vliegen... hij boft maar met z'n 92 kilo...ha ha!

Mijn verjaardag

Zaterdag 8 april werd er een pakketje bezorgd van Piet en Joke waarop stond " Pas open maken op 13 april Corina! " Zo af en toe komen er wat pakketjes binnen de laatste was van onze Martin en Loes...tijdschriften van libelle en margriet... erg leuk (voor de mensen die mijn blog lezen dit is absoluut geen hint want ik weet dat er een kostenplaatje aan vast zit) goed nu was ik jarig...nog nooit heb ik zo'n rustige verjaardag gehad wel werd ik verwend met een ontbijtje van Cees, kwamen er lieve berichtjes binnen en werd er geskypt ook kaarten gehad via de post... eindelijk tijd om het pakketje open te maken wat bleek zaten er ook nog cadeaus van Hans en Mary bij... te gek allemaal maar ontzettend leuk! Ondertussen werd de appeltaart uit de oven gehaald en heb ik getrakteerd op het werk, nu doen die kiwi's hier niet aan verjaardagen maar wij zetten de traditie gewoon voort er werd heerlijk van de appeltaart gesmuld dus...wie weet wordt dit vervolgd!! Aan het einde van de middag kwam Desiree met de kids nog langs en s'avonds zaten we met vier man te eten ja... er waren weer collega's over uit Nederland... we hebben al heel wat gasten over de vloer gehad daar zit ik dan tussen al die mannen en geloof me er wordt heel wat afgepraat uiteraard over...bollen ha ha! Van Zanten heeft naast het bedrijf een huis voor een jaar kunnen huren daar verblijven de gasten drie keer raden wie het mag onderhouden...jawel...ik heb het er maar druk mee zeg ik met een knipoog want ik vind het leuk om te doen.Wel hebben wij pas nog de verjaardag van mijn voormalige buurvrouw Gaynor gevierd maar dat kwam omdat ze zestig werd en op haar verjaardag ook nog eens ging verhuizen, aan ons werd gevraagd of wij aan het eind van de middag naar hun oude woning wilde komen om daar vervolgens te proosten en afscheid te nemen van al die mooie jaren dat ze daar gewoond hebben, nu vond ik het vreemd dat er nog zoveel spullen in hun huis stonden maar wat bleek...na een uur nam iedereen wat mee en binnen een mum van tijd was het hele huis leeg op de hond na...die namen wij maar mee...hadden we toch nog wat...vervolgens stond er op hun nieuwe adres een buffet klaar door haar dochters verzorgd en hadden we daar nog een gezellige avond met als afsluiting een brandalarm dat afging veroorzaakt door een taart met kaarsjes en dan niet weten welk nummer je moet bellen... hilarisch!

Als cadeau voor mijn verjaardag kwam Cees met het idee om naar Kaikoura te gaan om daar een poging te wagen om walvissen te spotten aangezien het drie en half uur rijden is besloten we om een overnachting te doen deze keer van te voren geboekt... niet zoals onze vakantie naar de Westkust in februari...Heel stoer gingen we toen op de bonnefooi voor vijf dagen naar de westkust  "altijd plek in de herberg " dus niet!! Overal waar we kwamen troffen we no vacancy aan...mopper mopper elke keer dachten we dat het een overnachting in de auto zou worden maar weliswaar is het mede dankzij de hulp van lieve mensen ons gelukt om telkens een slaapplek te vinden al was het op een stapelbed of tussen gezinnen uit Maleisië met héél veel eten bij zich...wij waren blij!

Zo was ons uitzicht op weg naar de Westkust door de bergpassen

Zaterdag 16 april vertrokken we dus met z'n drietjes naar Kaikoura ja...een collega uit Nederland deze keer Jan van Harten... bleef niet alleen eten maar ging ook  met ons een tripje mee dus... Corina op de achterbank vooruit dan maar! Nu is het niet vervelend om zolang in de auto te zitten, want wat een prachtig landschap!!! Eenmaal aangekomen bij de boot kregen we zoveel informatie over zeeziek zijn dat je er ter plekke last van kreeg maarrr wat was ik blij dat ik van tevoren een pilletje had ingenomen de golven waar hoog en de boot had een hoge snelheid... ondanks dat was het de moeite waard...drie keer een potvis gezien en als toetje wel honderd dolfijnen die voor ons een showtje weggaven... geweldig! Na een heerlijke dag belande we in een gezellig kroegje en sloten we af met een Thais etentje. De volgende dag na lekker geslapen te hebben vertrokken we naar Hanmer Springs om daar naar waterbronnen te kijken wat bleek...het was een wellness... niet getreurd het plaatsje was mooi om een kleine wandeling te maken al met al was het een geweldig verjaardags-cadeau...Cees en Jan bofte maar met mijn jarig zijn ha ha!

 Zeven maanden vertoeven we nu in Nieuw Zeeland ons leventje hier hebben we aardig op de rit het     

nieuwe is er wel een beetje vanaf hoor...Cees is druk bezig met het voorbereiden voor het seizoen wat komen gaat en ook ik heb mij al aardig ingenesteld in het bedrijf. We hebben leuke collega's een paar weken geleden hadden we een bedrijfsuitje naar Akaroa. Ik vergeleek het met het bedrijfsuitje van Peter van Tilburg ( orchideeënkwekerij in Rijnsburg ) waar ik met veel plezier ruim een jaar gewerkt heb voordat ik naar NZ vertrok...op weg naar Akaroa  bezochten we voorafgaande een rozenkwekerij/boeketterie heel kleinschalig i.v.m de geringe inwoners in dit grote gebied kan je het niet met Nederland vergelijken, tussendoor werd er een kleine pauze ingelast en dronken we gezellig buiten een kopje koffie waar je ook komt... de koffieshops...ja zo wordt dat hier genoemd...zijn heel gezellig! Eenmaal in Akaroa aangekomen lag de zeilboot al klaar en beleefde we een mooie tocht met bezienswaardigheden  zalm/mosselkwekerijen en slechts een paar dolfijnen die voor de boot zwommen, uiteraard werd er ook het één en ander genuttigd en of dat het nou was maar die keer had ik geen last van zeeziek!

Eerste Kerst en Oud en Nieuw in Rakaia

Ik heb de smaak te pakken... ik had nu de kans om op Cees zijn te werk zitten iedereen was weg...lekker rustig maar het begint nu wel net mooi weer te worden en oh... wat is dat lekker na vier dagen regen gehad te hebben! De kerst was warm geweest. Bijzonder dat we twee dagen voor kerst een uitnodiging kregen van Gaynor mijn vorige buurvrouw om bij hun te komen eten eerste kerstdag maar... eerst nog kerstavond. Met Anton, Desiree en de kids op weg naar Christchurch om christmis eve by candelights te vieren in een park we zouden zelf eten en drinken meenemen nou dat hebben we geweten eenmaal daar aangekomen kwamen de slaapzakken, kleden, opklapbare stoelen en de chips al te voorschijn met een lekker bakje koffie een liturgie en een kaarsje voor als het donker zou worden was het wachten tot het koor zou gaan zingen, eenmaal donker gingen alle kaarsjes aan...wat een sfeertje... alleen na afloop zat er nog zoveel eten in onze koelbox dat we besloten om pas weg te gaan als alles op was daar zaten we dan... ineens was iedereen weg en bleven we met z'n zessen over genietend van de kaasjes, kipcoktails, mini pavlova's etc.

Samen met Friso onder de slaapzak

Eerste kerstdag zaten we buiten aan ons ontbijt met een eigengemaakte kerststol van Desiree...want dat is hier niet te koop...hij was heerlijk gevuld met eigengemaakte spijs, net zo lekker als bij bakker Tilburg. Daarna naar Cees zijn werk om de kerstnachtdienst te luisteren vanuit de grote kerk in Rijnsburg, super want voor ons was het in de ochtend... ogen dicht en dan had ik het gevoel of ik in de grote kerk zat. Rond half één werden we verwacht bij Gaynor's gezin, haar twee kleindochters waren al druk bezig met het uitpakken van de cadeaus onder de kerstboom en ook wij werden niet vergeten zo kreeg Cees chocola en een kraslot ik een kerstengeltje van glas een potje zelfgemaakte jam en ook een kraslot...dat is een  traditie...gezellig met z'n allen aan tafel, na de warme maaltijd kwam het toetje allemensen dat was voor een heel weeshuis wel lekker! Nadat we wat spelletjes hadden gedaan was het tijd om naar huis te gaan tenslotte was Allistar...de man van Gaynor...de dag daarvoor thuisgekomen uit het ziekenhuis waarschijnlijk zijn bloeddruk, een paar dagen later hoorde we dat hij twee Tia's had gehad... Eenmaal thuis gekomen tikte onze nieuwe buurvrouw Hellen op het raam met in haar handen een kerstpakket voor ons en wederom een uitnodiging om half acht bij hun te komen barbequen...oké... doen we alleen een wijntje... welnee er is genoeg eten zei ze, Scott haar vriend was druk aan het bakken met lappen vlees en zalm, zijn ouders waren er en hij had drie backpackers uit Argentinië uitgenodigd die al een lange periode voor hem werkte ook was er een moeder overgevlogen van een van de backpackers... wat een gezelligheid en ook hun hadden een toetjes dat kon naar weeshuis nummer twee ha ha... pavlova ontbreekt nooit, dat is het favoriete toetje en komt hier oorspronkelijk vandaan. Ook gelijk kennis gemaakt met hun koe Lucy, hij was er één van een tweeling moeders had maar melk voor één dus werd Lucy grootgebracht door Scott als je hem roept komt ie aangelopen en wil die een aai over zijn bol  het is de eerste koe die ik durfde te aaien, ik weet niet wat dat is, maar de koeien kijken hier zo lelijk...brr! Al met al waren we pas om elf uur thuis... wat een gastvrije mensen heb je hier...ongekend!

Wat een verwennerij

Na jarenlang Oudejaarsavond gevierd te hebben met broer Martin en schoonzus Loes vierde we het deze keer bij Anton en Desiree dus...het traditiegetrouwe blokje om in Rijnsburg zat er dit keer voor de mannen niet in ook champagne drinken in de jaccuzzi  niet...wel zelfgemaakte oliebollen en appelflappen gegeten en uiteraard gesjoeld en hun het spel "euse" geleerd...tweede kerstdag wordt dat altijd bij me schoonvader gespeeld en oh wat zijn ze dan fel maar het is wel lachen geblazen... Bij huize Anton werd het ook zeer gewaardeerd. Het was al snel klokslag twaalf uur...precies twaalf uur eerder dan in Nederland gingen wij naar buiten om vuurwerk afsteken nou ja... wij? Je hebt altijd mensen die gek zijn op het afsteken van vuurwerk zo werd de plek van onze Martin overgenomen door Anton die was net zo fanatiek... nu hadden we gehoord dat oudejaarsavond niet veel voorstelt de mensen gaan vroeg naar bed...eerst zien en dan geloven dacht ik...en ja hoor, we waren de enige in heel Rakaia... beetje saai hoor, maar het is hier altijd pikkedonker zo kwam het vuurwerk wel mooi tot zijn recht en genoten we van de one men show!

Oudejaarsavond

Nieuwjaarsdag/middag uitgenodigd bij Tinus en Mieke een contractteler bij van Zanten. Tinus afkomstig uit Nederland maar wel met een Nieuw-Zeelandse getrouwd woont al zestien jaar in NZ hij heeft als hobby een wijngaard zo zaten wij s'middags om vier uur aan de wijn...terwijl het thuisfront pas zijn bed inkroop dat tijdverschil blijft vreemd... samen met nog meer gesettelde Nederlandse koppels hadden wij een leuke dag met heerlijk eten, aan mij werd gevraagd of ik appeltaart wilde maken als toetje, maar zo dachten er nog twee vrouwen over dus...weer teveel toetjes!! Misschien maar aan de lijn gaan!?

Heimwee

Deze blog was bijna af... tot we gingen verhuizen op 1 december. Zoals afgesproken moest het geen probleem zijn om internet aan te sluiten...dus wel! Nu na heel veel pogingen krijgen we 26 januari internet! Toch deze blog maar geplaatst want i.p.v twee maanden zitten we hier al bijna vier maanden.

De tijd gaat snel we zitten hier nu ruim twee maanden, Lisa stelden pas nog de vraag of we al heimwee hadden naar hun en de rest van de familie maar door het facetime blijven we zo betrokken met elkaar en zolang het thuis met iedereen goed blijft gaan... helaas... hebben we daar geen zeggenschap in...maar eerlijk is eerlijk... lang leven de techniek... als dat er niet was geweest had het er voor mij heel anders uitgezien, de woensdag en donderdagochtenden wordt er heel wat afgekletst met zus Ria en Schoonzus Joke Prins eens in de twee weken skype ik met me moeder als ze gehaald word door de kinderen en sinds kort ben ik erachter gekomen dat Atie Hoek waar me moeder elke maandag koffie gaat drinken erg up to date is en in het bezit is van een iPhone en Ipad, kunnen we skype... als ze tijd hebben hoor... het is een keer gebeurd dat ze zo druk aan het beppen waren dat ze mijn berichtje niet hadden gelezen, mooi toch! Ik geniet met elk contact uit Nederland zo blijf ik op de hoogte van alles, ik ben ook zo benieuwd naar onze nieuwe buren op de Schans... Piet en Hermien waren tweeëntwintig jaar lang onze buren gezien hun leeftijd en het grote huis met veel onderhoud zijn ze half november verhuisd naar een appartement...jammer...maar wij wensen ze heel veel plezier in hun nieuwe woning en...met de nieuwe buurtjes komt het vast wel goed! Ook wij gaan verhuizen en wel op één december, vorige week een bezoek gebracht aan Hellenna onze (huurbaas) volgens heel wat mensen hier de heks of de gevaarlijkste vrouw van Rakaia genoemd, zo komt ze bij ons niet over, ze neemt geen blad voor de mond of dat het nu is...in ieder geval wij naar binnen voor een kopje koffie alle mensen wat een troep was het daar... nu is het rondom hun huis ook een bende, haar man verzameld ouwe tractors en auto's die hij opkapt ook staat er een pipo de clownkar zonder mammalou ha ha waar hij menig uurtje in door brengt... de verzameling post en kranten van een jaar lagen op de tafel en op de grond... dikke laag stof overal...d'r aanrecht stond helemaal vol met van alles en nog wat maar goed... de bekers waren schoon de koffie was lekker en het was gezellig.

Onze nieuwe woning of beter gezegd onze chalet

Wat we zeker gaan  missen op ons nieuwe adres, is het prachtige uitzicht de honderden schaapjes en de koeien want wie moet nu de koeien in de gaten houden...vanuit ons keukenraam keken we een keer eind van de middag naar de koeien, alleen...dit keer stonden ze wel heel dicht bij...dat ik tegen Cees zei, "joh er staat er één op de weg," jij weer, kreeg ik te horen, maar goed ik ga wel even kijken, al snel kwam hij terug, "dat ga nie goed," er lopen er twee op de weg waarop hij mij gelijk adviseerde om naar eigenaar Allister te lopen, met in me gedachten dat er een koe in mijn nek hijgde rende ik naar Allister het eerste wat hij zei was "Bloody Cows" samen stapte we in zijn auto, Cees tegemoet, die klaar stond met een bezem in z'n hand ha ha! Met nog wat hulp lukte het om de koeien weer in het land te krijgen.

Onze koeien

We komen steeds meer te weten over dit land en Rakaia. Zo mogen kinderen onder de veertien jaar niet zonder toezicht alleen thuis blijven...zouden ze in Nederland om lachen! Parkeer je auto niet als er een geel driehoek op de weg geverfd is, je staat dan namelijk op een plek waar wateraansluiting zit voor de brandweer...wij stonden dus op zo'n plek... nadat we de ocean vieuw hadden gezien liepen we terug naar onze auto daar zagen we een oudere man staan die op onze stoffige raam had geschreven...verboden te parkeren...wij verontschuldigde ons... hadden daarna een leuk gesprek met de beste man en inmiddels was zijn vrouw gearriveerd die doodleuk vertelde tegen haar man dat hij ons raam moest schoonmaken waarop hij een zakdoek uit z'n broek pakte en ons raam ging schoonmaken Cees zei  "doe gelijk alles maar"  hij lachte hartelijk maar liet het daarbij! Ieder huis heeft wel een washroom...een soort bijkeuken ...als de schoenen uitgedaan zijn voor de deur worden de handen gewassen en kunnen ze binnenkomen. Zo zitten wij ook niet op het riool aangesloten en hebben we een septictank geen idee om de hoeveel tijd ze die komen legen. En dan het mooiste vind ik...een paar weken geleden was er een vuurwerkshow, prachtig om te zien en diezelfde week konden ze hier hun vuurwerk al kopen voor oudejaarsavond...bizar!!

Ocean Vieuw

De wandelingen

Ondertussen hebben we al heel wat mooie wandelingen gemaakt, voordat we op de plaats van bestemming zijn, zitten we pak weg een uur in de auto maar ach...die lange afstanden... daar  zijn we inmiddels aan gewend en een goede gewoonte van ons is...om  eerst een heerlijke cappuccino te nemen voordat we aan de wandeling gaan beginnen. Dertig oktober waren we dertig jaar getrouwd... maar we hebben  in die paar weken dat we hier zijn nog nooit zoveel koffie buitenshuis gedronken als in die dertig jaar ha ha! Een week later kwam er een leuke kaart van de kinderen voor onze trouwdag, volgens Elvira had ze hem op tijd verstuurd ze waren verbaasd dat het nog zolang duurde voordat wij hem kregen, maakt niet uit...wij waren verrast. Ook heb ik mijn eerste appeltaart gebakken maar dat mede door Cees die had een weddenschap verloren op zijn werk...hoezo verloren? Hij verliest niks ha ha...was wel weer een uitdaging voor mij, want goudrenetten hebben ze hier niet maar dankzij een whatsap met groenteman Wilco is het een lekkere appeltaart geworden!

Pioenen van Cees...ik had geen vaas vandaar de bierflesjes...en de kaart van de kinderen!

Twee kleine kruidentuintjes van Anton en Desiree gehad! Die avond lekker uit eten geweest met hun gezin voor ons 30 jarig huwelijk.

Terwijl ik aan het typen ben vliegt er een vogeltje in ons huis... voor de zoveelste keer... we weten niet hoe ze er inkomen maar goed...gauw een handdoek gepakt ( ik pak hem echt niet met mijn blote handen) ramen open dan... gelukkig na een paar minuten vliegt ie zelf weg!!!


De Methven walkway, lekker de pas erin want het was erg koud die dag, wij Nederlanders hebben de naam dat wij altijd over het weer praten, nou...hier doen ze niet anders, dat is niet zo vreemd hoor, het veranderd met het uur en waaien dat het hier kan!

Methven Walkway deed ons aan het pieterpad denken.

Littelton Gondeltocht...de naam zegt het al, we hadden met de gondel naar boven kunnen gaan maar gedreven wandelaars zoals wij doen dat niet ha ha... dat hebben we geweten! Het werd een behoorlijke klim in de volle zon... uiteindelijk werden we beloond door het prachtige uitzicht! Ook hier liepen we langs een gedeelte dat afgesloten was voor auto's ten gevolge van de aardbeving destijds...de brokken steen lagen op de weg en de vangrail had heel wat schade opgelopen.

Diamond Harbour... Een dubbel gevoel geeft het mij als ik aan die wandeling terug denk want...die ochtend kreeg ik een berichtje van Karin Nijgh dat haar moeder was overleden...een dag daarvoor had ik nog geskypt met Karin ze vertelde mij dat het slecht ging met haar moeder en dat ze aan het waken waren! Mijn moeder is met schoonzus Nel gaan condoleren zo vertelde Karin dat ik er toch nog een beetje bij was...zo bijzonder...zo bijzonder was ook de dienst van de uitvaart die ik heb kunnen luisteren via internet.Waarom een dubbel gevoel? Later kreeg ik een berichtje van Mary dat ze oma was geworden...haar dochter Naomi en Robbert hadden een dochtertje gekregen Mila Noel... nou heb ik veel contact met Mary via de mail zo wist ik ook dat er complicaties waren bij Naomi en dat het heel spannend is geweest! Gelukkig gaat het goed en kan ik haar bewonderen via de foto's die Mary doorstuurt!

Diamond Harbour

Visite

Canterbury (onze club) vsTaranaki
Helaas zonder Haka want dat doet alleen het nationale team

Visite

Wat een verschil met thuis... daar stond de deur altijd open en kwam er regelmatig iemand binnen lopen, hier staat de deur ook open maar ik zie niemand! Totdat er een keer op de deur werd geklopt...het was de overbuurvrouw die ongeveer honderdvijftig meter bij me vandaan woont en nu??? Corina... kom maar op met je Engels waar je zo goed in bent (helaas)...en dan praten ze ook nog eens heel snel en met een accent. Gaynor heet ze, ze had bloemen bij haar uit eigen tuin...zo leuk! We dronken koffie uit een zakje van nescafe... aangezien bij gebrek aan een koffiezetapparaat... ze vertelde dat ze getrouwd is met Allistar twee uitwonende dochters heeft en af en toe voor van Zanten werkt. Mijn oog viel op de glossy die op tafel lag ik liet hem aan haar zien vroeg of ze langzaam wilden praten en zo hadden we een leuk gesprek, vanaf die dag noem ik haar "My Englisch Teacher" één keer in de week zien we elkaar voor een kopje koffie of we maken een wandeling en...ze heeft een afspraak voor mij gemaakt bij de kapper vreemd hoor... om na vijfentwintig jaar dezelfde kapster te hebben gehad iemand anders aan je haar laat knippen... eerst maar een heel klein stukje eraf en dan zien we wel!

En toen was er... zoals schoonzus Alinda het mooi omschreef ons eerste slikmomentje... acht oktober is tante Jannie... zus van me schoonmoeder overleden. Ja...ook dan is het wel zo goed dat je kan skypen elke zaterdagavond zoals afgesproken Nederlandse tijd skypen we met pa en ma... zo fijn!

Nog meer visite...een collega van Cees uit Hillegom bezoekt zo'n twee keer per jaar voor een week Nieuw Zeeland hij bekijkt de lelie's op het veld en neemt wat zaken door... overnachten doet hij in een bed & breakfast maar s'avonds schuift hij gezellig bij ons aan tafel! Als dank daarvoor (of hij vond het bij ons niet lekker ha ha) nam hij ons twee keer mee uit eten. Zaterdagavond heerlijk met z'n vijven gegeten bij een Italiaan in Christchurch...waarom zover! Cees weet dat ik rugby zo'n leuke sport vind en dat ik het graag eens een keer mee wilde maken...ik werd op mijn wenken bediend... diezelfde week kwam hij met twee kaartjes aanzetten... JIPPIE! Alleen de wedstrijd werd gehouden in Christchurch op zaterdagmiddag van vijf tot half zeven dus was het verstandiger om daar een restaurantje uit te zoeken. Geweldig om zo'n wedstrijd mee te maken het sfeertje te proeven zonder te weten hoe de spelregels waren, wel van te voren gevraagd voor welke club we moesten juichen dat werd ons al heel snel duidelijk...rood/zwart.