De eerste week

Tja... wat ga je nou allemaal doen in de eerste week nou...dat was al snel ingedeeld, Anton zou die week heerlijk op vakantie gaan met zijn gezin en aangezien ze een poes, twee konijnen, twee kippen en een moestuin hebben, werd er aan mij gevraagd of ik zin had om de zorg voor de beesten op me te nemen voor die week, enigszins moest ik wel een beetje lachen en dacht...ja ja....ze weten me hier ook al te vinden! Vol goede moed liep ik elke morgen ongeveer vijf km naar Anton's huis dat vlak naast het bedrijf ligt en als je dan loopt in die prachtige natuur en genietend van de rust om je heen, dan denk ik...wat een gezegend mens ben ik! Het was ontzettend leuk om de beesten te verzorgen, zo hadden we ook elke dag twee verse eitjes en werden er tulpen uit de tuin geplukt. Terug lopend naar ons huis, viel mij blik steeds op een woning waarvan ik wist dat het te huur was... toch maar een keer met de eigenaars gaan praten! Nu heeft het huis waar we nu tijdelijk in wonen een prachtige ligging maar... wat een koud huis! Er is een houtkachel... dat wel! Maar dat betekent dat we zelf moeten stoken... die keer dat we dat wilde proberen moesten er eerst vijf dode vogeltjes verwijderd worden die waarschijnlijk via de pijp naar beneden waren gevallenen en er niet meer uit konden ach...zielig. Daarom hebben we in Rijnsburg een gashaard, helaas... gas hebben ze hier niet... Gelukkig staat er wel een elektrisch kacheltje, maar wat is het koud s'nacht  brr... zo koud dat zelfs Cees met z'n trainingsbroek en hemd met lange mouwen in bed kruipt! ( We hebben nog geen tweepersoonsbed )

Onderweg naar Anton en dan dit uitzicht

Zo was het al snel weekend, zaterdag naar Methven gereden wat een ski-oord is, toen wij er waren was het de laatste keer dat je nog kon skiën. Prachtig gezicht... de bergen met die witte toppen van sneeuw!

De volgende dag naar Christchurch gereden om de Botanic Garden te gaan bezichtigen, ik vergelijk het een beetje met "de keukenhof " ietsjes kleiner uiteraard en je betaald er geen intree! We zagen perken met tulpen, nou stond er in ons huis ook een bosje tulpen maar het is toch vreemd want... voor ons gevoel moet de winter gaan beginnen maar die was hier al voorbij...wat een bofkonten zijn wij!! Daarna naar het centrum gelopen, in het centrum aangekomen hebben we de toeristische toer genomen met de tram, de gevolgen van de earthquake (aardbeving) in 2011 zijn nog duidelijk zichtbaar. 

De zwaargehavende kathedraal (symbool v.d.ramp)

Onze eerste dagen in Rakaia

Van Zanten Flowerbulbs NZ Ltd, is gevestigd in het plaatsje Rakaia dat ongeveer twaalfhonderd inwoners heeft en ligt ongeveer zestig km ten zuiden van Christchurch. De Rakaia rivier is de grootste rivier van NZ.  Onze tijdelijke woning ligt op vijf min rijden van het bedrijf vandaan.Wij wonen zoals ik het zie, op een  lange oprit van circa twee km met alleen maar kiezelstenen en zand en welgeteld vier woningen. Wij hebben een prachtig uitzicht op de bergen die nu nog een toplaag hebben met sneeuw....want het winterseizoen is hier bijna voorbij. Rondom onze tuin lopen de schaapjes en ik zou vanaf de keukenraam kunnen zien hoe ze geschoren worden, maar... dat was helaas al gebeurd voordat wij arriveerde!

De eerste nacht...heerlijk geslapen, thuis hadden we op een  foto gezien, dat we met een matras op witte pallets lagen nou... het is een aanrader! Het zou Cees zijn eerste werkdag worden en aangezien we vroeg wakker waren is hij op tijd naar zijn werk gegaan met de auto...ja.. je kan hier niet zonder, de afstanden zijn gigantisch hier en dan ook nog links rijden, maar... dat gaat Cees goed af!

Ons bed opgemaakt en wel op pallets (slaapt prima)

Cees werkt samen met Anton die al voor heel wat jaartjes bij van Zanten in Hillegom werkte, zeven jaar geleden kreeg hij de kans om  met zijn gezin uit Nederland te vertrekken om voor van Zanten te gaan werken in Nieuw Zeeland. Hij en zijn vrouw Desiree hebben twee kinderen, Emma van 15 jaar en Friso van 11 jaar, verhuizen naar Nederland dat willen ze niet... werd ons verteld!

Zo kreeg ik al vroeg in de morgen een berichtje van Desiree, of ik zin had om met haar mee boodschappen te gaan doen in Ashburton en gelijk het een en ander te regelen voor mij, zo moest ik ook een nz rijbewijs, naar de bank euro's inwisselen voor nz-dollars en gelijk een afspraak maken voor een bankrekening te openen, kortom... genoeg te regelen. Ze kwam me halen met de auto. Tja... het is niet zoals bij ons in Rijnsburg even met de fiets naar Albert Hein... we doen er een half uur over, het rijd wel makkelijk, geen stoplichten en veelal rechte wegen en....je haalt voor de hele week je boodschappen in huis! Ook de tijd genomen voor een heerlijke cappuccino! De volgende dag... het was vrijdagochtend,.. werd ik pas om twaalf uur wakker en nog, doordat Cees thuis kwam om te eten... die vond de hond in de pot ha ha!!

M'n rijbewijs toch wel even eerder als Cees

En toen... was het weekend, onze eerste wandeling stond voor de boeg, met een klein uurtje rijden kwamen we aan bij ...  Rakaia Gorge het zou een mooie tocht moeten worden die we helaas door de harde wind halverwege moesten onderbreken, wel nog kunnen genieten van het mooie uitzicht! Zeker voor herhaling vatbaar!

Rakaia Gorge

De vlucht en aankomst in NZ

Maandagmiddag 28 september, was het dan zover.... ondanks met de kriebels in me buik... maar wetende dat het goed was om te gaan, stonden Mark en Bart klaar om ons weg te brengen. Uitgezwaaid door al onze buurtjes vertrokken we naar Schiphol. Het was inmiddels klokslag half vijf, onze eerste vlucht was om tien over half tien, Cees is een mannetje van de tijd, dus...liever wachten dan te laat zijn... en dat hebben we geweten! Aangekomen op Schiphol had de vlucht al een uur vertraging, inmiddels was Elvira ook al gearriveerd vanuit haar werk ( helaas konden Lisa en Wilco niet mee ) "jammer dan jongens" jullie zijn nog niet van ons af, ha ha, zodoende hebben we nog gezellig koffie gedronken, tot het echt tijd werd om afscheid te nemen!

We vlogen van....Amsterdam- Dubai-Bangkok-Sydney- Christchurch... Jawel, drie keer overstappen, gelukkig hadden we alleen onze handbagage, hoewel... dat ook soms een beetje stres gaf... want elke keer je laptop, computer, Ipad e.d uit te pakken valt niet mee, zeker als je niet zoveel tijd hebt om over te stappen, aan de andere kant doordat we er drie keer uit moesten konden we onze benen strekken. En dan kregen we een tip van Bart mee, om de klok gelijk te zetten met de lokale bestemmingstijd, dus... in Amsterdam de klok drie uur vooruit ,op de lokale tijd van Dubai, etc. We waren heel nieuwsgierig, maar konden ons inhouden, tot we vlogen naar Bangkok, pas toen hebben we de glossy open gemaakt ..... wat was dat leuk!!! Die interviews met onze ouders, kinderen, lekkere recepten, tips, puzzels en lieve woorden van familie vrienden en buren, kortom een blijvende herinnering.

Uiteindelijk landen we woensdag 30 september om vier uur in Christchurch. Ondertussen  waren we zesendertig uur onderweg en was er een tijdverschil van elf uur, dan nog even snel langs de douane en klaar is Cees "dachten we" nou mooi niet, het duurde en duurde maar, geduld... we zijn hier niet in Nederland na anderhalf uur waren we erdoor, ik dacht nog heel even dat het mis zou gaan, omdat Cees vermeld had wat standaard is, dat zijn schoenen in de koffer gebruikt waren voor buitensport, maar eerlijkheid word beloont, de beste man knikte en we konden doorlopen! He he! Koffers pakken en................ nee toch! Drie van de vier de koffers hadden we zo te pakken, maar een koffer van Cees niet, weer naar de balie, papieren invullen zodat de koffer de volgende dag naar ons huis gebracht zou worden. Zo waren we de laatste die vertrokken, echt waar.... iedereen was al weg! We werden gelukkig opgehaald door een geduldige Anton.Aangekomen bij ons tijdelijke woning was ons bedje opgemaakt en de ijskast gevuld,dit alles gedaan door Anton zijn vrouw Desiree!

Foto's wat er vooraf ging

Foto's van ons tot weer ziens borrel.

Jammer dat schoonzus Carin al naar huis was

Zo missen we ook me broer Jaap

Overhandigen van de glossy

Vaders trots

Wat er vooraf ging.

Eind mei kwam Cees met de vraag: "Corina...wat zou jij er van vinden om samen met mij voor 3 jaar naar Nieuw Zeeland te vertrekken?" Oeps! Slik! Wat zal ik daar op antwoorden. Maar ..... niets was nog zeker, tot het moment kwam dat we met zwager Piet en schoonzus Joke in Schotland op vakantie waren, op die bewuste avond zaten we heerlijk te eten toen Cees z'n mobiel ging, hij liep weg en kwam glunderend terug met een glimlach van oor tot oor! Wij wisten genoeg.

                                                WE GAAN NAAR NZ!!

Natuurlijk moest er veel geregeld worden.We werden erg gestimuleerd door onze kinderen, met hun vooruitzicht, een goedkope vakantie ha ha!Slapeloze nachten heb ik wel gehad, we laten heel veel achter, onze kinderen, me lieve moeder van 93 jaar, me lieve schoonouders, zus, broers, schoonzussen, zwagers vrienden en niet vergeten onze leuke buurtjes! Aan de andere kant....wie krijgt er nou zo'n kans op 53 jarige leeftijd!

Niets vermoedens hadden Piet en Joke een tot ziens borrel geregeld, bewust zeg ik...geen afscheidsborrel want dat klinkt zo definitief, terwijl de reis maar tijdelijk is, toch!

Als cadeau kregen we een eigen glossy met leuke verhalen en tips van al onze dierbaren, gemaakt door Piet &Joke we mochten het pas open maken als we in het vliegtuig zaten.... wordt vervolgd!